سال ۲۰۱۶ را باید سالی شگفت انگیز برای دنیای کفش فوتبال و کفش فوتسال دانست ، چرا که ابداعات و فناوری های کاربردی به این حیطه وارد شدند که کار را برای فوتبالیست ها و فوتسالیست ها آسان تر کرد ، شاید این سوال برایتان پیش بیاید که فناوری های کفش فوتبال چگونه و از چه زمانی بشکلی گسترده وارد عرصه دنیای فوتبال شده اند؟ در این مقاله اجمالی ما بر میگردیم به سال ۹۴ میلادی تا با هم به محدود مدل کفش ها و قابلیت های آنان در آن زمان پرداخته و روند صعودی پیشرفت امکانات کفش های فوتبال را تا به امروز بررسی کنیم.
تا قبل از سال ۹۴ کفش های فوتبال به دو مدل محبوب puma king و Adidas copa mundial محدود میشدند و عمدتا با پیروی از بزرگانی چون پله ، مارادونا ، بکن باوئر و پلاتینی از این دو مدل کفش استفاده میکردند ، اما از سال ۹۴ ورق کمی برگشت.
آدیداس و نایک در اواخر سال ۹۴ چند مدل دیگر را معرفی نمودند که باعث تزلزل جایگاه این دو مدل کفش محبوب می شدند ، آدیداس پردیتور و نایک تمپو این دو رقیب تازه وارد بودند که زنگ خطر را برای کوپا و کینگ بصدا درآوردند ، در آدیداس پردیتور رویه کفش مجهز به نقاط مخصوص ضربه زدن بود که باعث افزیش دقت و قدرت شوتزنی میشد که در آن زمان چیزی شبیه به اختراع گوشی های هوشمند محسوب میشد ، این فناوری در واقع سنگ بنای فناوری های نوین دنیای کفش فوتبال محسوب میشود.

گامی بلند تا سال ۹۸ و آغاز فصل داغ فوتبالی یعنی جام جهانی ۹۸ فرانسه بر میداریم ، نایک با ارایه مرکوریال R9 جرقه ای را در زمینه کفش های فوتبالی ایجاد کرد زیرا این مدل اولین کفش فوتبال مختص بازیکنان سرعتی بود و اولین کفش با رویه مصنوعی که سبکی آن همه را انگشت به دهان نموده بود.

در سال ۲۰۰۲ نایک نسخه جدید مرکوریال را ارایه کرد که دارای وزن فوق العاده سبک ۲۰۰ گرم بود و بار دیگر رکورد وزن کفش فوتبال را جابجا کرد.

در سال ۲۰۰۶ رقیبی تازه نفس برای نایک و آدیداس به میدان امد ، لوتو با ارایه یک کفش فوتبال بدون بند همه را متحیر کرده بود ، بله دقیقا مشابه مدل کفش آدیداس یعنی ACE16+ و ACE17+ که الان آن را مشاهده می کنید در سال ۲۰۰۶ توسط LOTTO ابداع شده است ، lotto zero gravity عنوان این مدل کفش زیبا بود. البته این مدل کفش آنطور که باید نتوانست موفقیت چندانی کسب کند شاید در زمانی اشتباه چنین فناوری متولد شد و بازیکنان نتوانستند با آن ارتباط برقرار کنند ، به هر حال کمترین توفیقش برای لوتو ثبت نام خود به عنوان اولین کفش بدون بند بود ، دنیس دکویچ طراح اولین مدل مجیستا اوبرا طراح این مدل کفش برای لوتو بود که حالا هم در تیم طراحی آدیداس مشغول بکار است.

در سال ۲۰۰۸ نایک باز رکورد ها را جابجا کرد و با ارایه مرکوریال sl با وزن ۱۸۵ گرم و جنس ترکیبی از کربن و الیاف مصنوعی جایگاه خود یکبار دیگر تثبیت کرد ، البته این کفش با ارایه محدود بیشتر توسط مجموعه دارها تصاحب شد تا بازیکنان.

در سال ۲۰۱۰ آدیداس f50 adizero را معرفی نمود که با وزن ۱۵۶ گرم گوی سبقت را از نایک ربود و ثابت کرد که به این سادگی ها قافیه را به رقیب نمی بازد ، تفاوت عمده این مدل با مرکوریال sl علاوه بر وزن، استفاده همه گیر آن توسط بازیکنان بود تا اینکه بیشتر یک کفش برای قدرت نمایی باشد.

در سال ۲۰۱۳ آدیداس با ارایه کفش ۹۹ گرمی خود نایک را به گوشه رینگ برد تا بار دیگر ثابت کند که نه تنها چیزی از نایک کم ندارد بلکه میتواند یک سر و گردن از او نیز بالاتر باشد ، گرچه این کفش فقط برای قدرت نمایی ارایه شده بود.

سال ۲۰۱۴ سال خلق و تولد یکی از خوش ساخت ترین مدل کفش های فوتبال دنیا یعنی مجیستا اوبرا بود که کلاسی متفاوت از یک کفش فوتبال را ارایه می کرد ، اولین کفش ساقدار فوتبال و استفاده از فناوری flyknit برای اولین بار در رویه که باعث دادن شکلی جورابی و فیت شونده به مجیستا اوبرا میشد از جمله ویژگی های بارز این مدل کفش زیبا بود.

نایک در سال ۲۰۱۶ تقریبا سال آرامی را پشت سر گذاشت و چیزی که بتواند همه را غافلگیر کند نداشت و تنها نقطه برجسته برای این برند فناوری anti clog بود که باعث عدم چسبیدن گل و لای به زیره و میخ کفش میشود و دارای کاربرد خوبی هم بود و هست.

در آنطرف جبهه ادیداس وضعیتی کاملا متفاوت را در سال ۲۰۱۶ بخصوص در اواخر آن تجربه نمود ، در اوایل سال آدیداس اولین کفش طراحی شده با الیاف پارچه ای و بدون بند را معرفی کرد که کلا سبک بازی بازیکنان را عوض میکرد و ماموریت ناتمام لوتو را در این سال بخوبی به پایان رساند ، Adidas ace ۱۶+ با رنگ سبز نام مدل و رنگ این کفش تحسین برانگیز بود که برعکس lotoo zero gravity با استقبال گسترده ای روبرو شد و در حال حاضر طرفداران زیادی را کسب نموده است.

در اواخر سال ۲۰۱۶ در حالی که همه فکر میکردند که این دوبرند دیگر خود را برای سال جدید آماده میکنند آدیداس سورپرایز دیگری را با عنوان glitch ارایه کرد که بیشتر شبیه به یک کفش خیالی است تا واقعی ، با این مدل کفش شما با داشتن یک ساختار یا اسکلت اصلی کفش هر وقت خواستید می توانید رویه کفش را عوض کنید ، یا همزمان چندین رویه را داشته و به دلخواه از بین آنها در شرایط مختلف استفاده کنید از رویه چرمی گرفته تا رویه مصنوعی و … که دیگر نیاز شما به داشتن چندین مدل کفش را برطرف می کند.

حالا منتظر سال جدید می مانیم تا باز هم شاهد دوئل نفس گیر این دوبرند باشیم ، از ۹۴ تا ۲۰۱۶ شما کدام سال را نقطه عطف دنیای فناوری کفش های فوتبال می دانید؟ ورای مقاله ما کدام برند به نظر شما خدمات گسترده تری را به دنیای تجهیزات فوتبال ارایه داده است ؟
2 دیدگاه برای “مروری بر سیر تکاملی فناوری های کفش فوتبال از ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۶”
خودم نایک میپوشم همشیشه ولی قطعا آدیداس مرسی از مقاله فوق العادتون که نظرمو به کلی نسبت به کفشهای فوتبال عوض کرد?
*همیشه